Boek Nederlands

Heilbot op de maan

David Vann (auteur), Arjaan Van Nimwegen (vertaler), Thijs Van Nimwegen (vertaler)

Heilbot op de maan

David Vann (auteur), Arjaan Van Nimwegen (vertaler), Thijs Van Nimwegen (vertaler)
Genre:
Jim, een suïcidale man van middelbare leeftijd, is op weg van Alaska naar Californië. Hij wordt daar opgewacht door zijn broer Doug, die hem zal verzorgen en vastbesloten is hem niet uit het oog te verliezen. Door zijn ziekte is Jim hoogst onvoorspelbaar, maar hij probeert toch iets van betekenis te ontdekken in zijn relaties met zijn ouders en vrienden, zijn ex-vrouw en zijn kinderen. Wanneer een
Titel
Heilbot op de maan
Auteur
David Vann
Vertaler
Arjaan Van Nimwegen Thijs Van Nimwegen
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
Halibut on the moon
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, © 2019
351 p.
Aantekening
Bevat naast de roman Heilbot op de maan de verhalen Het is niet van jou, Van voor mensenheugenis, Incidentmelding Sheriff's Department, Transmissie, Schuhplattler, Ignatius, Schutting
ISBN
9789403147703 (paperback)

Besprekingen

Eeuwig in gesprek met niemand

In Heilbot op de maan evoceert David Vann (1966) op onafwendbare wijze de laatste weken van zijn door depressies verstikte vader. Een blik zo diep als een afgrond in een op hol geslagen hoofd.

'Laat alle hoop varen, gij die dit boek binnentreedt.' Het zou zomaar een waarschuwing kunnen zijn op de cover van David Vanns nieuwste boek Heilbot op de maan. Want Vann heeft er een handje van weg om alle illusies aan barrels te slaan, met slechts een gitzwart gat als ultieme ontsnappingsroute.

Opnieuw cirkelt Vann als een bezetene rond de zelfmoord van zijn vader Jim. Die joeg zich op 15 maart 1980 een kogel door het hoofd tijdens een telefoongesprek met zijn ex-vrouw, tevens Vanns stiefmoeder. De manisch-depressieve, volkomen uitgewoonde en door torenhoge belastingschulden getergde Jim - ex-visser en tandarts - was 39 jaar oud. David was toen amper 13.

Sindsdien is Vann de gebeurtenis blijven herkauwen en poogt hij ze literair een bedding te geven. Bij wijze van therapie, dat geeft hij grif toe. Vooreerst in Legende van een zelfmoord (2008), waar hij tien jaar aan werkte. Het betekende de internationale doorbraak voor de auteur uit Alaska, die toen nog aan de kost…Lees verder

De laatste wanhopige cirkeltochten

Wie al depressief is, wordt van Heilbot op de maan, de nieuwe David Vann, nog depressiever. Wie het nog niet is, zal het ongetwijfeld worden.

Bijna vier decennia schuldgevoel. Daar wil David Vann zich van bevrijden. Toen de Amerikaanse schrijver 13 was, schoot zijn manisch-depressieve vader zich een kogel door het hoofd. In Legende van een zelfmoord, Vanns bekroonde debuut uit 2008 waaraan hij had geschreven van zijn 19de tot zijn 29ste, fictionaliseerde hij die zelfdoding in dwingende, beklemmende verhalen. Maar het bleef aan hem knagen. De woede ebde weg, het schuldgevoel bleef. Zijn vaders aanbod om een jaar bij hem te verblijven op Alaska had Vann, die in Californië woonde met zijn moeder en zusje, twee weken voor zijn dood afgeslagen. Wat als hij ja had gezegd, had zijn vader dan langer geleefd? Die vraag heeft hem nooit losgelaten.

Ook nieuwe vragen drongen zich op. Had zijn familie zijn vader laten stikken? En wilde hij enkel zichzelf om het leven brengen of iemand meenemen in de dood? Vann had geen keuze, hij móést er nog een roman over schrijven, zegt hij in het voorwoord van Heilbot op…Lees verder

DAVID VANN - Heilbot op de maan

Naar de diepste krochten.

Waarom de Amerikaanse auteur David Vann tien jaar na de publicatie van 'Legende van een zelfmoord' opnieuw over de zelfdoding van zijn vader schrijft, legt hij uit in het voorwoord van zijn nieuwe boek 'Heilbot op de maan'. Het heeft iets te maken met de geladen revolver die James Edwin Vann heeft meegenomen voor zijn laatste ontmoeting met de stiefmoeder van de auteur, én met het idee dat de zelfmoord op meer dan één manier een familiedrama had kunnen worden. Wat de aangehaalde reden ook moge zijn, de onbeschrijflijk trieste waarheid is dat David Vann als schrijver op zijn best is wanneer hij een hoogstpersoonlijk en even meedogenloos als liefdevol web van verhalen rond de dood van zijn vader weeft.

Vann maakt in zijn dankwoord ook duidelijk dat alleen zijn Nederlandse uitgever de moed had om de roman met korte verhalen te omlijsten. En net als in 'Legende van een zelfmoord' zijn het de variaties op het thema die het geheel zijn rauwe zeggingskracht gev…Lees verder

Spooktaal

De Amerikaanse schrijver David Vann tuurt opnieuw in het kapotgeschoten brein van zijn vader. Een grandioze dissectie van een zelfmoordenaar, en een grandioos falen ook, want het schuldgevoel blijft schrijnen.

Het is een aparte talisman die Jim met zich meedraagt. Geen geluksdollar, geen bedelarmbandje, geen foto van zijn grootmoeder. Neen, in zijn broekband zit een Magnum. 44. Meer een handkanon dan een revolver – je knalt er zo een grizzlybeer mee omver. Jim loopt met duistere plannen rond. Zijn zelfmoord staat al vast maar misschien moet hij nog een aantal geliefden mee de dood in sleuren. Zijn ex-vrouw Jeanette bijvoorbeeld, of gewoon wat willekeurige bezoekers van het pannenkoekenhuis dat zijn voormalige schoonzus uitbaat.

Tijdens een laatste bezoek aan zijn verbrokkelde familie noemt Jim de Magnum zijn verzekeringspolis. Hij koestert het zware ding, waant zich Dirty Harry die met één vingertrek het kwaad uit zijn hoofd kan bannen. Want ondanks de goede zorgen van zijn broer, ondanks zijn vrolijk rondhuppelende zoon David, ondanks de therapie blijft de zwarte hond in zijn brein bijten. Zelfmoord is de enige uitweg en de Magnum moet hem als een christoffel …Lees verder

Schuldige zoon

In het vervolg op zijn debuut 'Legende van een zelfmoord' betoont David Vann zich nog steeds vertwijfeld.

We overleven het geen van allen,' zegt Jim, hoofdpersoon van 'Heilbot op de maan'. Hij bedenkt het in een van zijn surrealistische monologen, waarin hij zijn versie van de maanexpeditie uit de doeken doet. Behalve astronauten reisde er volgens hem ook een vis mee tot ver buiten de dampkring en inderdaad, die overleed. Maar dat klopt precies, vindt Jim, want op méér dan dat, dan de dood, hoeft geen van ons te rekenen.

Van dat besef is ook schrijver David Vann ongetwijfeld doordrongen. In zijn familie vonden tijdens zijn leven vijf zelfmoorden en een moord plaats. Vanns eigen vader maakte er een eind aan toen zijn zoon dertien was. Niet lang daarvoor had hij hem gevraagd een jaar met hem mee te gaan naar Alaska. Om te vissen, te jagen, te leven van wat de natuur brengt. David wilde niet. Zijn vader ging toch, in zijn eentje, om zich uiteindelijk door het hoofd te schieten.

In de verhalenbundel 'Legende van een zelfmoord' (2008) vertelde Vann over wat hem a…Lees verder